Share this:

Sinds een tijdje vragen mensen niet meer of ik al op Twitter zit. Nee, ze vragen: Lizz, ik kan je niet vinden op Twitter, waar zit je toch?

Ik zit er niet. Misschien ben ik oud, een late adaptor… ik ben niet dol op Tetter. Ik vind het (is het onzijdig?) leuk bedacht en snap heus wel hoe handig het kan zijn voor marketing. Even een berichtje Tetteren, hopla nog een link naar je eigen site erin… oh  wat een beweging op het net! Twitter is goed voor snelle nieuwsverspreiding, democratie…. Maar ikke persoonlijk heb nooit nieuws. Niet iets wat ik in die 140 tekentjes de wereld in wil Tetteren. 

Soms beleef ik wel een Tettermoment. Zo’n moment dat ik denk: stel dat ik op Tetter zou zitten, dan zou ik nu even Tetteren dat ik….
- op Manuscripta al twee uur met mijn dochter in de rij sta om een boek te laten signeren door Francine Oomen.
- lekker in de zon zit bij het dierenasiel terwijl zoon met hond behendigheidscursus doet.
- al anderhalf uur onderweg ben vanuit Zoetermeer en nog steeds is die Stichtse brug niet in zicht.
- op een Blijburgbankje zit te wachten op lekkere hapjes.

Ik heb dus alleen maar Tettermomenten als ik op de een of andere manier niets te doen heb. Als ik niets meer doe dan wachten. Moet ik dat dan gaan intikken, op mijn telefoontje? Of volgen wie er nog meer niks te doen heeft?

Sommige mensen beleven leuke interessante dingen en hebben dan toch Tettermomenten. Dan lees ik een Tetter waarvan ik denk: interessant, ik bel die persoon gezellig even op om te vragen …. Maar dat kan dan niet! Want die persoon is vast te druk om mij aan de telefoon te krijgen. Te druk met zijn interessante bezigheid! Net zoals ikzelf op zulke momenten te druk ben om te Tetteren. Want dan ben ik daar. En niet op Tetter.